Curso de TINTES SHIBORI para seda y algodón




Este es una antiquísima técnica japonesa de teñido por reserva: atados, anudados, cosido, plisado… etc. Los sorpresivos resultados son espectaculares, de aplicación muy diversa, esta es una técnica completa y gratificante. En dos sábados te llevarás a casa un completo muestrario de shibori. Las telas para el curso están incluidas en el precio, solo tendrás que traer las ganas y la creatividad para teñir telas, aprender una técnica milenaria y con resultados espectaculares.


cuando: sábados  7 y 14 de marzo
hora: de 10 a 14 horas y de 16 a 20 horas
conocimientos previos: no son necesarios
materiales: todos incluidos en el precio
precio: 50€
donde: Taller Elaboración Textil (c/Pintor Villar Chao 6 bajo)
máximo 6 alumnos



inscripción AQUÍ

FfotoCreativa Lab

Este Xaneiro no taller grandes sorpresas ademáis da programación habitual cos nosos obradoiros de textil este mes comenzamos co Ffotocreativa LAB


Que é?
Ffotocreativa Lab é un laboratorio para explorar as identidades das mulleres desde a propria experiencia e o propio corpo. 
Utilizaremos como base a fotografía para construir as nosas narrativas desde os soños, a memoria e os deseos de futuro.
Empregaremos técnicas fotográficas, en particular, o auto-retrato e a transferencia de imaxes a diferentes materiais.

Esta é unha actividade de nivel inicial-básico onde todas iremos aprendendo xuntas e dándolle forma segundo o noso proceso creativo se desenvolva.

Cada sesión terá unha parte de introducción, unha parte práctica e unha parte de posta en común, sendo a parte práctica a central.

O custe por sesión será de 5€ para cubrir os gastos dos materiais básicos e do local. O principal é que todas podamos formar parte e aprender as unhas das outras.

Datas e horario

Sábado 31 de Xaneiro, de 17 a 20h.
Sábado 28 de Marzo, de 17 a 20h.
Sábado 30 de Maio, de 17 a 20h.

Onde?
No local de elaboración textil na Rúa Vilar Chao, 5, na Gaiteira (A Coruña)

Información: fotoeducagaliza@gmail.com
inscripcións aqui: http://goo.gl/forms/Y5sVusOzgI

OS ANIMUNDIS, de Benjamin Queiro





Otro vestuario acabado, entregado y por supuesto estrenado, el propósito de este post es contaros todo el proceso de creación y trabajo en este vestuario.

La historia comenzó cuando mi amiga Sol me dijo que su hermano necesitaba a alguien para hacer un vestuario para una obra musical infantil con música en directo, que siempre se agradece! ella se encargó de ponernos en contacto y nosotros llegamos a un acuerdo.



Benjamín escribió la historia con la intención de hacer una publicación infantil (y así es, pendiente de publicación), escribió las canciones (el cd también pendiente de publicación) y adaptó el texto para la obra escénica. Una verdadera máquina!!!

Siempre que me enfrento con un vestuario intento conocer la obra y la motivación de los personajes, además de la visión que tenga el director o director artístico… así es más fácil crear un vestuario coherente que acompañe, complemente y no destaque por encima de ningún elemento escénico. Para OS ANIMUNDIS el encargo era sencillo, solo dos actores que interpretan todos los personajes:

SOL (narrador) - Anita Cibreiro
RAIOLO (axudante) - Keke Díaz
BIMI (pinguino friolero) - Keke Díaz
KIWI (pájaro que quiere volar) - Keke Díaz

SOL 
boceto rápido Sol + muestra de tejidos

personaje potente que hace de narradora/hilo conductor de toda la obra, simplemente por representar al sol esto confiere al personaje de cierta fiereza no controlable por lo tanto el vestuario tenía que representar la fiereza, el color y sugerir la forma a la que el público infantil está acostumbrado a representar un sol, con colores cálidos y rayos de sol en degradado, además de ir tocada con una diadema que recuerda un poco a la estatua de la libertad! pero esa no era la intensión, sino una necesidad del guión. 





RAIOLO 
boceto rápido Raiolo + muestras de tejido

ayudante de sol, o un apéndice del mismo (sin sol no habría rayos!), la buena interpretación de Keke Díaz hizo más fácil llevar a su terreno este personaje, nos suponía cierta complejidad ya que tenía que cambiarse en un tiempo récord tanto de Kiwi como de pingüino.
Entonces decidimos que a menor complejidad mayor efectividad y solucionamos este personaje con camiseta, pantalón naranja (así podían ser las patas del Kiwi o del pingüino) y por supuesto una capa roja. 


BIMI (Pinguino friolero) 
boceto rápido Bimi + muestra de tejidos

la propuesta fue una especie de sobre-camisa larga hasta la pantorrilla en un algodón negro y con la pechera sobredimensionada en blanco y las mangas negras que van terminadas en forma ovalada simulando las alas (casi aletas) de los pinguinos, otra solución motivada por las condiciones de la rapidez en los cambios fue ponerle una cremallera en el delantero a todo el largo de la prenda, además de llevar unas calzas con forma de pata con membrana interdigital, además de un gorro también por necesidades de guión.


KIWI 
boceto rápido Kiwi + muestra de tejidos

detalle del tejido Kiwi

este personaje está claramente inspirado en el animal real, por lo tanto la selección del tejido era importante y contando con el poco tiempo que tuvimos para la producción del espectáculo tuve que adaptarme a lo que en las tiendas de telas de coruña había, después de bucar por casi todas las tiendas de la ciudad, finalmente encontré un peluche sintético de pelo extraño, semirizo con una gran caída que aporta mucho movimiento a todo el traje. Aquí jugué con el volumen característico de un kiwi al uso, además de hacer unas mangas que simulan a la perfección las minúsculas alas del kiwi. Lo concebí como una “sudadero”, es decir una prenda de una sola pieza sin cierres que fuese fácil de poner y de sacar, como fue necesario aportarle más rigidez confeccioné todo con un foam en el interior además de reforzar las costuras con unas ballenas de confección que soportaban el peso del tejido e hicieron que el volumen no se deformara y además, al quedar este despegado del cuerpo aportaba mucho movimiento al personaje. Decidimos ponerle un pico también en foam forrado en algodón naranja y prescindimos de una incómoda capucha que se me había ocurrido ponerle.


Y hasta aquí toda mi contribución a este espectáculo, el estreno fue estupendo, en el auditorio municipal de Carballo, con un auditorio lleno al completo de niños y niñas entregadísimos a la obra, que participaron, cantaron y pasaron unos 50 minutos muy intensos.
Antes de terminar me gustaría agradecer a Ruth Rodríguez, a Benjamín Queiro, a Keke y Anita, a Sol, a Pablo Andrade, también a las chicas de retales Mari por el asesoramiento comprensión y paciencia, y a todas aquellas personas que hicieron que entregara en plazo este encargo.


el velo de la tía Chelo

Hoy comparto la historia de la tía Chelo, me la envió mi amiga Bea, tenía pensado editar el texto y hacerlo más literario pero me parece precioso tal y como está, os dejo con la historia de este velo usado para ir a misa, otro Legado Textil Familiar: 

 "Se quedó viuda muy joven con 2 hijos y su hermana (soltera) se fue a vivir con ellos.
La hermana hacía las tareas del hogar y se ocupaba de los niños y mientras la TCh (la tía Chelo) se iba de misa en misa y de visitas por las casas de la gente, de vida social todo el día, vamos. Se enteraba de todas las noticias ferrolanas, como si fuera El Hola.
Despues tuvo una chistería. Mi madre encantada porque por las tardes su padre (mi abuelo) la llevaba a visitar a la TCh (la tía Chelo) y mientras él se reunía en un bar cercano (de otro familiar) con sus otros hermanos, mi madre pasaba las tardes en la chistería leyendo tebeos, feliz porque con todos a su disposición y gratis. Así se podía saltar las historietas que no le gustaban mucho e ir directa a sus preferidas, cuando los compraba los tenía que leer de cabo a rabo y varias veces hasta poder comprar uno nuevo. Le encantaba el negocio de su tía.
La TCh sobrevivió a su marido, a casi todos sus hermanos y a los 3 hijos que tuvo, se pasó toda su vida de adulta de luto.

Siempre estuvo obsesionada por controlar la vida de los demás (percal) y obsesionada con el dinero. Cuando se casó uno de sus hijos, le regaló un piso al matrimonio para que comenzaran su vida juntos pero "casualmente" se "equivocó" y al hacer los papeles de la compra del piso, lo puso a su nombre, que despiste!
En la época de la que estamos hablando, era obligatorio que las mujeres se cubrieran la cabeza para entrar en la iglesia, hasta las niñas. Mi madre en el cole de monjas, tenía una toquilla blanca (de tela barateira) con una goma para sujetarla a la cabeza. Esa era la que usaba por semana, para los eventos miseros dentro del colegio: rosarios, misas, flores a María...
Para ir los domingos a misa tenían otra toquilla también blanca pero de una tela mejor.
Las mujeres adultas llevaban velo de encaje como el que te pasé, lo sujetaban en la parte alta de la cabeza y colgaba a ambos lados de la cabeza. Se sujetaba con un prendedor, todo lo lujoso que pudiesen en función de su posición económica.
Después de la muerta de la tía Chelo, mi madre heredo el piso donde la TCh pasó casi toda su vida y sus primas solteras heredaron el piso que TCh había regalado a su hijo (ya fallecido) y que "casualmente" seguía a nombre de TCh.
El dinero y contenido del piso, joyas y demás lo heredó el único hermano que sobrevivió a TCh y su mujer.
Cuando terminaron de vaciarlo mi madre fue a hacer limpieza pensando q estaba vacío del todo, pero en uno de los armarios, habían dejado ropa de diario, ropa de cama, toallas... y entre esas cosas estaba el velo y un abrigo negro con cuello de astracán que mi hermana y yo llevamos a alguna fiesta de fin de año aprovechando que TCh fue una mujer bajita y delgada "igual" que nosotras.
El velo también fue a alguna boda, fiesta disfraces...
Eso es todo, mi madre se puso a cotar historias sueltas y yo tomando apuntes...
De la historia de vaciar el piso había algo de supuestas joyas escondidas, que me acuerdo yo levemente, pero mi madre no contó nada.
Por supuesto, la TCh y mi abuela, que eran cuñadas, siempre se llevaron fatal de la muerte. Las dos eran tremendas: mandonas, controladoras...
El resto de las cuñadas tampoco podían con ella por el control que siempre ejerció sobre sus maridos (hermanos TCh), siempre llorando y dando pena para sacarles pasta y vivir sin dar golpe.
Bueno, eso es todo. Viaje de castromil con la TCh, ya casi estoy llegando....
Bicos

Muchas gracias a Bea por compartir la historia de la TCh, si tú también tienes un legado textil familiar y quieres compartirlo con nosotros envia un email a elaboraciontextil(arroba)gmail.com

Nueva Programación

a las puertas del OTOÑO, nueva programación (comenzaremos las clases la semana del 15 de septiembre)

Lunes
Martes
Miércoles
Jueves
Viernes
Sábado


Club de Labores de 11.30 a 13.30h

Corte y Confección de 11 a 13h






Corte y Confección de 18 a 20h

Corte y Confección de 18 a 20h
Iniciación a la costura de 18 a 19.30h
Bordado Creativo de 20 a 21.30h



Cuando: hay cuatro grupos Lunes de 18 a 20h
Miércoles de 10 a 12h y de 18 a 20h y sábados de 11 a 13h
Donde: c/ Pintor Villar Chao, 6 -bajo izqu
conocimientos previos: no son necesarios
precio: 35€/mes o 90€/trimestre
materiales: nosotros ponemos los materiales técnico tu traes el resto
inscripción: aquí 
comenzamos la semana del 15 de septiembre

Cuando: todos los jueves
hora: de 11.30 a 13.30 horas
donde: c/ Pintor Villar Chao, 6 –bajo izqu
conocimientos previos: no son necesarios
precio: 10€/mes
inscripción: aquí
comenzamos la semana del 15 de septiembre

Cuando: todos los jueves
hora: de 18 a 19.30 horas
donde: c/ Pintor Villar Chao, 6 –bajo izqu
conocimientos previos: no son necesarios
precio: 35€/mes o 90€/trimestre
materiales: nosotros ponemos las telas y todos los materiales para las primeras prácticas
inscripción: aquí
comenzamos la semana del 15 de septiembre

Cuando: todos los jueves
hora: de 20 a 21.30 horas
donde: c/ Pintor Villar Chao, 6 –bajo izqu
conocimientos previos: no son necesarios
precio: 35€/mes o 90€/trimestre
materiales: incluido bastidores, hilos y agujas de bordar
inscripción: aquí
comenzamos la semana del 15 de septiembre